Formalnie utworzone w połowie 14. wieku, ale jako prowincja lub tzw. Ziemia sandomierska istniało już w 12. wieku. Po rozbiciu dzielnicowym (1138) wchodziło w skład dzielnicy senioralnej, ale jako jej wyodrębniona część. Tereny przyszłego powiatu pilzneńskiego od początku znajdowały się na terenie tej prowincji, której ważną częścią był dębicki tzw. dekanat leśny.
W połowie 14. wieku powiat pilzneński, a więc także Dębica, wchodziły w skład województwa sandomierskiego, które obejmowało także powiaty: wiślicki, radomski, stężycki, opoczyński, chęciński i sandomierski.
Dębica i Pilzno zostały od niego odłączone w 1772 roku, kiedy już po I rozbiorze Polski weszły w skład cesarstwa austriackiego. Samo województwo sandomierskie przestało istnieć w 1795 roku po III rozbiorze Polski.
Władze austriackie utworzyły wtedy w miejsce województw cyrkuły ziemskie, które wchodziły w skład guberni lwowskiej. Dębica znalazła się w cyrkule pilzneńskim, przy czym jego siedzibą był Tarnów.